Arhive oznaka: Gulijanska planina

Svrljiške planine

Skupni naziv za veći izdignuti planinski prostor čije visine ponegde premašuju 1000 m, češće između 700 i 800m, a ponajviše od 800 do 1000m. Prema severu dopiru do SvrljiškogTimoka i njegovog izvorišnog kraka Manojličke planine, na jugu su oštro omeđene Nišavom, na istoku dosežu do Trgoviškog Timoka i njegovog izvornog kraka Stanjanci, zatim do Cerovačke reke i Temske do ušća. Na zapadu su ograničene Niškom kotlinom prema kojoj se, na relaciji Gramada-Višegrad, završavaju strmim odsecima. U ovim granicama one zahvataju oko 430 km² i po toj površini Svrljiške planine spadaju među najrasprostranjenije u bližoj okolini Niša. Najviši vrh na njima je Zeleni (1334 m), koji se približno nalazi

Svrljiške planine

u središtu. Geološki sastav im je različit. U stvari, jezgro je od gornjokarbonskih peščara i škriljaca koji su otkriveni, uglavnom, na severnom obodu. Sve ostale delove pokrivaju mezozojski krečnjaci. Među njima dominiraju donjokredni, odnosno baremski, a manji deo ove stratigrafske formacije pripada i otrivskom katu. Na isturenom istočnom kraju zastupljeni su i aptski peščari kojih, u dve-tri oaze, ima i u unutrašnjem delu planina. Od Gramade do Sićeva na zapadu i duž izvorišnih krakova Turije i Osmanovske r. na istoku, u njihovoj građi su i gornjokredni (senonski) peskoviti krečnjaci, peščari i laporci. U tim pojasevima nahode se i eruptivni proboji pretežno andezitskih stena. Ove planine po tektonskim osobinama pripadaju Istočnoj zoni mlado nabranih venaca. Uz to, sačinjene su od više bora čije se direktrise slažu sa orografskim pravcem grebena. One su i jasno omeđene dugim i dubokim dislokacijama: na severu istoimenom, na jugu nišavskom, na istoku pečko-svrljiškom i na zapadu ozrensko-sićevačkom. Nastavi čitanje

Advertisements

%d bloggers like this: